خون مجتبی و میثم ویسی و سایر جاویدنامان پایمال نخواهد شد

دو روز گذشته، دو برادر یارسان به نام‌های مجتبی و میثم ویسی، که در واقع همسایه روستایی ما نیز بودند، با همکاری مزدور یا مزدورانی محلی به دام دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی افتادند و جان خود را از دست دادند. این دو برادر شجاع، که برادر سومشان نیز هم‌اکنون در زندان و زیر فشار نهادهای امنیتی در کرمانشاه قرار دارد، هرگز در برابر فشارها و تهدیدها سر تسلیم فرود نیاوردند و همواره به باورها و آرمان‌های خود پایبند ماندند.

مجتبی و میثم نه نخستین قربانیان جامعه یارسان در طول ۴۷ سال حاکمیت جمهوری اسلامی بوده‌اند و نه، متأسفانه، آخرین آنان خواهند بود. در این سال‌ها شمار زیادی از فرزندان ایران، از اقوام، مذاهب و گرایش‌های گوناگون، قربانی سرکوب، تبعیض و خشونت شده‌اند. یاد و نام آنان در حافظه مردم ایران باقی خواهد ماند.

بر جوانان شریف و همه کسانی که این دو برادر را می‌شناختند، شایسته است که بیش از گذشته هوشیار باشند، حقیقت را زنده نگه دارند و اجازه ندهند یاد و خاطره جان‌باختگان به فراموشی سپرده شود. پاسداشت نام و راه آنان، دفاع از کرامت انسانی، آزادی، عدالت و حقوق برابر برای همه شهروندان ایران است.

از جامعه جهانی و کشورهای اروپایی انتظار می‌رود که در برابر نقض حقوق بشر در ایران سکوت نکنند و مسئولیت اخلاقی و انسانی خود را در حمایت از حقوق اساسی مردم ایران جدی‌تر دنبال کنند. همچنین مردم ایران عملکرد تمامی دولت‌هایی را که به هر شکل در تداوم وضعیت موجود نقش داشته باشند، فراموش نخواهند کرد.

در فردای آزادی ایران، به رهبری شاهزاده رضا پهلوی، می‌توانیم ایران را از نو بسازیم؛ ایرانی آزاد، آباد و مبتنی بر عدالت، قانون و برابری. ایرانی که در آن هیچ جوانی به دلیل عقیده، مذهب یا هویت خود کشته نشود، هیچ مادری در سوگ فرزندش ننشیند و همه شهروندان از حقوق برابر و کرامت انسانی برخوردار باشند. آن روز، یاد و نام تمامی جان‌باختگان راه آزادی، از جمله مجتبی و میثم ویسی، زنده خواهد ماند و خون آنان هرگز پایمال نخواهد شد.

یاد و نام مجتبی و میثم ویسی و تمامی جان‌باختگان راه آزادی و عدالت گرامی باد.

بشیر امیرخانی

30.5.2026