چهل‌وشش سال حاکمیت ننگین و ویرانگر جمهوری اسلامی بر کشورمان، دلایل متعددی داشته است؛ اما اگر از بده‌بستان‌های قدرت‌های غربی و شرقی بگذریم، می‌توان دو دلیل اساسی و تعیین‌کننده را برجسته کرد:

بعد از چهل‌وشش سال؛ بازگشت رهبری دوران گذار از جمهوری اسلامی

چهل‌وشش سال حاکمیت ننگین و ویرانگر جمهوری اسلامی بر کشورمان، دلایل متعددی داشته است؛ اما اگر از بده‌بستان‌های قدرت‌های غربی و شرقی بگذریم، می‌توان دو دلیل اساسی و تعیین‌کننده را برجسته کرد:

نخست، نبود یک رهبری ملی، مورد اعتماد و اطمینان‌بخش که مردم بتوانند به او تکیه کنند و مطمئن باشند ایران پس از سقوط جمهوری اسلامی به دست فردی امین، آگاه و دموکرات سپرده خواهد شد.

دوم، سرمایه‌گذاری کلان جمهوری اسلامی برای ساختن اپوزیسیون‌های فیک و وابسته؛ جریاناتی که مأموریتشان همواره انحراف، سردرگمی و فرسایش خیزش‌های مردمی بوده است.

اما امروز شرایط تغییر کرده است. این‌بار تیر از کمان رها شده، نقاب از چهره اپوزیسیون‌های جعلی فرو افتاده و مردم، آگاه‌تر از همیشه، راه و رهبری خود را یافته‌اند. شعارهای رسای خیابان‌های ایران ـ

«رضاشاه روحت شاد»

و

«این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده»

گواهی روشن و انکارناپذیر بر این واقعیت است.

امروز با خوشحالی و امید، شاهد آن هستیم که شاهزاده رضا پهلوی، این چهره محبوب، ملی و دموکرات، مسئولیت رهبری دوران گذار را پذیرفته است؛ و بی‌تردید ملت ایران نیز با تمام توان از ایشان حمایت خواهد کرد.

با وجود سانسور، سرکوب، و کارشکنی‌های سازمان‌یافته برای جلوگیری از پیشرفت این خیزش ملی، مردم راه خود را پیدا کرده‌اند و خواهان بازگشت شاهزاده رضا پهلوی به‌عنوان نماد وحدت ملی و گذار به ایرانی آزاد هستند.

امروز دیگر تردیدی نیست که آینده ایران نه در تداوم استبداد دینی، بلکه در حاکمیت اراده ملت، جدایی دین از حکومت، آزادی، دموکراسی و بازسازی کشور نهفته است. بی‌شک با اتحاد مردم و رهبری شاهزاده رضا پهلوی، این آرمان دست‌یافتنی است و ایران بار دیگر جایگاه شایسته خود را در جهان بازخواهد یافت.

پاینده ایران

زنده و جاوید ملت بزرگ ایران

ب. امیرخانی

۲.۱.۲۰۲۶