یاد جان‌باختگان قیام شیروخورشید ایران را کماکان گرامی می‌داریم و شک نداریم که روح بلند این عزیزان با چلچله‌های بهاری امسال همچون ققنوس اساطیری از خاکستر خویش برخواهد خاست و شعله فروزانش ریشه جمهوری جنایت‌پیشه اسلامی را خواهد سوزاند.

در این فرصت کوتاه به عرض هم‌میهنان خود می‌رسانم که چرا شاهزاده رضا پهلوی تنها تضمین‌کننده ثبات سیاسی، اقتصادی و امنیت ملی هستند.

اگرچه اندک دشمنان یکپارچگی و ثبات سیاسی در ایران عمداً با سیستم پادشاهی سر ستیز دارند، اما اکثریتی مطلق دریافته‌اند که ایران با اقوام، فرهنگ‌ها، ادیان و مذاهب گوناگون، در صورت استقرار نظام جمهوری، هر چند سال یک‌بار درگیر کشمکش‌های قومی و دینی در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری خواهد شد. در نتیجه این چرخه تکراری و رقابتی، طبعاً تنش‌های قومی و عقیدتی نیز بالا خواهد گرفت و به پاشنه آشیل امنیت ایران تبدیل خواهد شد. این تنش‌ها در خاورمیانه ـ کانون بحران و ناآرامی و مملو از دخالت‌های ویرانگر بیگانگان ـ زمینه مداخلات قدرت‌های رقیب منطقه‌ای و جهانی را فراهم خواهد ساخت. چنین مداخلاتی سبب انحراف از مسیر و مختل شدن پروژه‌های درازمدت و سرنوشت‌ساز سازندگی و پیشرفت ایران خواهد شد.

برای روشن‌تر شدن بحث، مثالی مشخص را در نظر بگیریم. فرض کنیم هر چند سال یک‌بار، با شدت گرفتن کشمکش‌های انتخابات ریاست‌جمهوری، هر قوم بدون توجه به قابلیت، توانایی و تخصص فرد، صرفاً به حکم کرد بودن یا ترک بودن، از نامزد مورد نظر خود با تعصب قومی حمایت کند و وارد چرخه نژادپرستی و رقابت ناسالم شود؛ چرخه‌ای که معمولاً احزاب قومی برای حفظ منافع حزبی خود به آن دامن می‌زنند. چنین وضعیتی چه فرصت خطرناکی در اختیار دشمنان و رقبای خارجی منطقه و جهان قرار خواهد داد؟

بی‌تردید سرنوشت نسل‌های آینده قربانی سوءاستفاده بیگانگان از این تنش‌های غیرضروری خواهد شد و پروژه‌های بلندمدت ساخت‌وساز با تغییر حکومت‌های قوم‌گرا عملاً غیرقابل اجرا می‌شود. در یک کلام، با توجه به شرایط ویژه ایران و جغرافیای خاص آن که در میان ممالک عمدتاً غیردموکراتیک واقع شده و بسیاری از آنها چشم دیدن ایران مدرن و پیشرفته را نداشته و ندارند، چنین سیستمی مناسب ایران نیست.

اما در یک نظام ثابت با اختیارات قانونی منطبق با اصول حقوق بشری، همانند کشورهای مدرن دنیا از جمله سوئد و نروژ، این چالش از پیش پای ایران آینده برداشته خواهد شد و ثبات، امنیت و سازندگی مطابق با منافع مناطق مختلف تضمین می‌شود.

البته کسانی هستند که همچون همیشه خواهند گفت مردم ایران با سوئد و نروژ متفاوت‌اند و ظرفیت آن سیستم را ندارند. اما هرگاه از آنان درباره جمهوری مورد نظرشان پرسیده می‌شود، هرگز نمونه‌ای از منطقه خاورمیانه ـ که ایران در میان آن قرار دارد ـ معرفی نمی‌کنند، بلکه جمهوری فرانسه را مثال می‌زنند. اینان غافل‌اند که پیش‌تر برای رد پادشاهی در کشورهای مدرن، ملت ایران را ناتمدن دانسته بودند. پرسش این است که وقتی نوبت جمهوری می‌شود، چگونه ایرانیان ناگهان مردمی مانند فرانسویان می‌شوند؟

این همان سفسته و مغلطه است؛ زیرا اگر قرار بر مثال آوردن باشد، می‌توانستند جمهوری اسلامیِ برآمده از جمهوریت خود را مثال بزنند، یا «جمهوری منتخب» حرمسرای آقای رجوی را پیش بکشند که از میان سوگلی‌ها انتخاب و به‌عنوان رئیس‌جمهور منتخب ملت ایران ـ آن هم تقریباً برای تمام دوران ـ بر او پافشاری می‌شود.

در نتیجه چنین گفتمانی است که ما تصمیم گرفته‌ایم از سیستمی حمایت کنیم که ایران را در میان کانون بحران‌های مستمر خاورمیانه با سیستم‌های غیردموکراتیک و گاه متخاصم، از خطرات احتمالی حفاظت کند.

در نهایت، بدین دلایل ما قابل‌اطمینان‌ترین شخصیت اپوزیسیون معاصر ایران را برگزیده‌ایم و به انتخاب خود افتخار می‌کنیم.

ما شاهزاده رضا پهلوی را صادق‌ترین و شرافتمندترین سیاستمدار ایران کنونی می‌دانیم و معتقدیم ایشان تنها حامی اقلیت‌های دینی، قومی و فکری هستند و خواهند بود.

پاینده ایران

زنده باد شاهزاده رضا پهلوی

جنبش میهنی یارسان ایران

با درود و سپاس

علی مهرابی – سوئد