مردم آگاه و وطن‌پرست قلخانی

همان‌گونه که بنیان‌گذاران ما، علی و عالی، دو برادر شجاع و دلاور، دوشادوش نادرشاه افشار با متجاوزان عثمانی، روس و افغان جنگیدند و آنان را از سرزمین ایران بیرون راندند. پس از پایان جنگ، نادرشاه شمشیر خود را به‌عنوان مدال شجاعت به علی اهدا کرد و او را با نام و لقب علی‌قُل‌خان مورد خطاب قرار داد.

در جنگ جهانی دوم نیز، زمانی که نیروهای اشغالگر انگلیس و روس تمام سرزمین ایران را به تصرف خود درآوردند، مردم قلخانی به رهبری پدر معنوی خود، جهانگیر اسپری از نفت‌شهر تا کرند غرب، ضربات سنگینی بر دشمن وارد کردند؛ به‌گونه‌ای که یکی از فرماندهان نیروهای اشغالگر در نامه‌ای به انگلیس نوشت:

«مردم قلخانی به‌صورت نامرئی حمله می‌کنند و ما توان مقابله با آنان را نداریم.»

پس از خروج نیروهای خارجی از ایران، پدر معنوی قلخانی با حضور تیمسار بهرامی و تیمسار نصورلایی مورد تقدیر قرار گرفت و لقب سالار جنگ به او اعطا شد؛ افتخاری بزرگ برای مردم قلخانی.

در جریان شورش ملا مصطفی بارزانی و درگیری‌های مرزی میان ایران و عراق در غرب کشور، شاهنشاه محمدرضاشاه پهلوی حفاظت از مرزهای غربی، از نوسود تا مهران، را به مردم قلخانی سپرد و از آنان خواست در قالب نیروهای چریکی و با همکاری ژاندارمری از مرزهای ایران دفاع کنند. مردم قلخانی با جنگ پارتیزانی، ارتش عراق را شکست دادند و صدام حسین را وادار کردند که در برابر قدرت ایران سر تعظیم فرود آورد.

در سال ۱۳۵۷، بیماری بدخیم و ویرانگری به نام انقلاب اسلامی آخوندی وارد ایران شد. تنها مردمی که ماهیت این جریان را شناختند و از آن حمایت نکردند، مردم قلخانی بودند. به همین دلیل، رژیم با تانک و هلیکوپتر به مردم قلخانی حمله کرد؛ به زن و کودک رحم نکرد و آنان را آواره ساخت. تاکنون بیش از صد نفر از فرزندان علی‌قُل‌خان در مبارزه با رژیم خمینی به شهادت رسیده‌اند. نام هر یک از آنان یادآور شجاعت، ایستادگی و عشق به میهن است.

آنان تنها با سلاح نجنگیدند، بلکه با غیرت، مسئولیت‌پذیری و فداکاری از ارزش‌هایی دفاع کردند که نسل‌های آینده مدیون آن خواهند بود. امروز نام آنان با احترام و افتخار در تاریخ این سرزمین ثبت شده است.

من این نوشته را برای یادآوری گوشه‌ای از گذشته پرافتخار مردم قلخانی آورده‌ام تا بدانیم نیاکان ما با چه فداکاری و شجاعتی هم هویت ملی را حفظ کردند و هم تاریخ‌ساز شدند. آنان چون شیشه‌ای میان دو کوه، یا چون گلی زیر برف بودند؛ در سخت‌ترین سرما نیز جوانه زدند. وظیفه ماست که این دستاورد تاریخی را فراموش نکنیم و آن را پاس بداریم.

من، به‌عنوان کوچک‌ترین فرد از میان مردم قلخانی، از همه شما تقاضا دارم که امروز، در کنار مردم و شاهزاده رضا پهلوی، شعار ملی را برگزینید. رضا پهلوی تنها کسی است که نه فرهنگ‌فروش است و نه هویت‌فروش؛ و تنها کسی است که می‌تواند فرهنگ و هویت ملی ایران را از دست دشمنان داخلی و خارجی نجات دهد. اگر دیر بجنبیم، نه نیاکانمان، نه شهیدانمان و نه تاریخ، ما را نخواهند بخشید.

به امید آزادی مردم ایران، مردمی که شایستگی آن را دارند.

۱۸ / ۱۱ / ۲۰۰۴

فرخ اسپری